Przekładnia kierownicza z listwą zębatą

Zasada działania maglownicy opiera się na połączeniu kinematycznym wałka kolumny kierowniczej zakończonego zębnikiem o zębach skośnych z listwą zębatą. Ruch obrotowy wałka powoduje ruch postępowy zębatki, do której przymocowane są drążki poprzeczne. Mechanizm taki zapewnia małe opory ruchu oraz posiada zwartą budową.

Przekładnia z listwą zębatą działa w taki sposób, że zębnik na wale kierownicy wywołuje ruch porzeczny listwy zębatej, do której przegubowo zamocowane są drążki poprzeczne, mające połączenie ze zwrotnicami.

Istnieje kilka podstawowych rodzajów przekładni zębatkowej, które cechują się ustawieniem zębnika względem listwy (na środku lub przesunięty) oraz miejscem mocowania ramion (na jednym końcu, na obu końcach, w środku listwy zębatej). Rodzaj zastosowanej przekładni zależy przede wszystkim od ilości miejsca na mechanizm kierowniczy, którego w przypadku samochodów z silnikiem z przodu i przednim napędem jest zazwyczaj bardzo mało.

Najczęściej stosuje się rozwiązanie polegające na zamocowaniu krótkich drążków poprzecznych do końców listwy zębatej i przesunięcie lub skierowanie zębnika w stronę kierownicy. Zapewnia to stosunkowo dużą niezawodność i prostotę całej konstrukcji, co wpływa również na niższą cenę końcową całego mechanizmu.

W przypadku konieczności zamontowania przekładni w miarę wysoko, stosuje się mocowanie długich drążków poprzecznych w środku listwy zębatej.